Yargıtay Ceza Genel Kurulu
2006/10-11 E., 2006/12 K. · 7 Şubat 2006
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Ceza Genel Kurulu |
| Esas no | 2006/10-11 |
| Karar no | 2006/12 |
| Karar tarihi | 7 Şubat 2006 |
Konu
Bu kararda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 188, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 53 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 52 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Bu nedenle, esasen sadece hükmün kesinleşmesinden önceki yargılama giderlerinden sorumlu bulunan ve CMK'nın 325/2. maddesinde öngörülen "hakkaniyet" ölçütünün bir gereği olarak, sınırlı, istisnai ve zorunlu bir yargılama faaliyeti olan mahkûmiyet hükmünde değişiklik yargılaması sırasında yapılan yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacak olan hükümlüden kesinleşme öncesindeki yargılama giderlerinin tahsil edilebilmesi bakımından, uyarlama yargılamasında verilen yeni kararda bu sorumluluğunun saptanması ve kesinleşen önceki hükümdeki yargılama giderlerinin infazda doğabilecek kuşku ve duraksamaları gidermek üzere uyarlama hükmünde de aynen gösterilmesi gerekmektedir. Öte yandan somut olayda, 5237 sayılı Yasanın hükümlü lehine sonuç doğurduğu kabul edilip yeni bir uygulama yapılmıştır. Bu durumda, eşya müsaderesi hususu da, esasen bir bütün halinde olaya uygulanması gereken 5237 sayılı Türk Ceza Yasasının 54. maddesine göre karara bağlanmalıdır. Oysa kesinleşmiş hükümdeki müsadere kararı 765 sayılı Türk Ceza Yasasının 36. maddesine göre verilmiştir. Dolayısıyla, müsadere hususunun yeni hükümde ayrıca karara bağlanmayıp önceki hükme atıfla yetinilmesi, önceki ve sonraki yasaların karşılaştırılmasında "karma uygulama yapılamayacağı" yolundaki temel ilkeye aykırılık oluşturacaktır. O halde, Yargıtay C.Başsavcılığının, kesinleşmiş mahkûmiyet hükmünde değişiklik yargılaması sonucunda kuklan yeni mahkûmiyet kararında suç eşyasının müsaderesi ve iadesi ile yargılama giderlerine ilişkin hususların ayrıca hükme bağlanmasına gerek bulunmadığı yolundaki itirazının reddine karar verilmelidir …
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 188
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 53
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 52
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 7
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 232
- 5377 sayılı Kanun m. 7
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 61
- 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga) m. 2
- 5252 sayılı Kanun m. 9
- Anayasa m. 141
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 230
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 325
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.