Yargıtay 23. Hukuk Dairesi
2015/7613 E., 2016/190 K. · 18 Ocak 2016
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 23. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2015/7613 |
| Karar no | 2016/190 |
| Karar tarihi | 18 Ocak 2016 |
Konu
Bu kararda 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu (mülga) m. 23, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 78 ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 230 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
2.580,29 TL'lik ödeme yönünden ise; taraflar arasında akdedilen, davalının satıcı olarak adlandırıldığı, "Ticari Şartlar Anlaşması"nda davalının mal satışı, davacının ise reklam ve tanıtım hizmeti yapmasına yönelik sözleşme ilişkisi bulunduğu anlaşılmaktadır. 2.580,29 TL'lik ödemenin davacı tarafça davalıya yapılan bir ödeme olduğu dosya kapsamından anlaşılmış olup, mahkemenin aksini kabulü hatalı olmuştur. Ne var ki, davacı tarafça bu ödemenin ne sebeple iade edilmesi gerektiği hususunda herhangi bir açıklama yapılmamış, bilirkişi tarafından ödemenin sebebi ile ilgili herhangi bir görüş bildirilmemiştir. Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan TBK'nın 78/1. maddesi, "Borçlanmadığı edimi kendi isteğiyle yerine getiren kimse, bunu ancak, kendisini borçlu sanarak yerine getirdiğini ispat ederse geri isteyebilir." hükmünü içermektedir. Bu durumda mahkemece, davacıdan bu ödemenin iadesinin istenmesinin sebebi ile ilgili açıklama alınıp, taraflar arasındaki ticari ilişkide mevcut borcun tasfiyesi için yapılmış olan ödemelerin iadesinin istenemeyeceği gözetilerek, …
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu (mülga) m. 23
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 78
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 230
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 222
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.