Yargıtay 14. Ceza Dairesi
2012/7363 E., 2013/9047 K. · 12 Eylül 2013
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 14. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2012/7363 |
| Karar no | 2013/9047 |
| Karar tarihi | 12 Eylül 2013 |
Konu
Bu kararda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 61 ve 2659 sayılı Kanun m. 24 anılmaktadır.
Karardan
Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan suça sürüklenen çocuk ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.12.2009 gün ve 2005/847 Esas, 2009/401 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü: Mahkemece temel ceza belirlenirken ve alt sınırdan uzaklaşılırken TCK.nın 61. maddesine uygun şekilde yasal gerekçe gösterilmiş olması nedeniyle gerekçe gösterilmediğine ve Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun hükme esas alınan 29.07.2009 tarihli raporunda da görüşülen işin uzmanı Çocuk Psikiyatristi Doç. Dr. ... tarafından 2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Kanununun 24/1. maddesine uygun olarak yapılan muayene kaydında ruh sağlığının bozulduğu yönünde görüş bildirilmiş olması nedeniyle, heyetin kanuna uygun oluşmadığına ilişkin tebliğnamedeki bozma isteyen düşüncelere iştirak edilmemiştir. Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 12.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.