Yargıtay Hukuk Genel Kurulu
2014/516 E., 2015/2838 K. · 9 Aralık 2015
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Hukuk Genel Kurulu |
| Esas no | 2014/516 |
| Karar no | 2015/2838 |
| Karar tarihi | 9 Aralık 2015 |
Konu
Bu kararda 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 179, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 225 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 26 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Medeni usul hukukumuza hakim olan en önemli ilkelerden biri tasarruf ilkesidir. 6100 sayılı HMK'nun 24. maddesinde ve 1086 sayılı HUMK'nun 72. maddesine göre; "Hakim iki taraftan birinin talebi olmaksızın kendiliğinden bir davayı inceleyemez ve karara bağlayamaz." . Hiç kimse, kanunda açıkça belirtilmedikçe kendi lehine olan bir davayı açmaya veya hakkını talep etmeye zorlanamaz. Mahkemeler, özel hukuka ilişkin bir uyuşmazlığı kendiliklerinden çözmeye çalışamazlar. Taraf iradesine öncelik verilmesi ve tarafın talebinin esas alınması sadece davanın açılmasında değil, yargılama sırasında taraflara ait bir çok usul işleminde de kendisini gösterir. 1086 sayılı HUMK'nun 179/2,3 ve 5. bendi ve bu hükme benzer şekilde 6100 sayılı HMK'nun 119/e,f ve ğ bentleri ile HMK’nun 129/d,e ve f bentlerinde tarafların açık bir şekilde talep sonuçlarının, iddia ve savunmaları ile iddialarının ve savunmalarının dayanağı olan bütün vakıaları sıra numarası altında açık özetlerinin ve delillerinin nelerden ibaret olduğunun belirtilmesini, zorunlu kılmaktadır. İkinci olarak, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 75. maddesi ile ayni yönde düzenleme getiren 6100 sayılı HMK’nun 25. maddesinde ‘taraflarca getirilme ilkesi ‘ kabul edilmiştir. Bu ilke gereğince kural olarak Hakim, kendiliğinden taraflarca ileri sürülmemiş vakıaları araştıramaz, dikkate alamaz ve onları hatırlatabilecek davranışlarda dahi bulunamaz. Bu ilkenin bir sonucu olarak,hakim tarafların ileri sürmediği vakıaları ve belirli bir delili kendiliğinden araştıramaz ve taraflara hatırlatamaz.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 179
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 225
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 26
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 36
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 119
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 75
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 31
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 202
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 188
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 344
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 355
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 6
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.