Yargıtay Ceza Genel Kurulu
2017/91 E., 2017/291 K. · 23 Mayıs 2017
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Ceza Genel Kurulu |
| Esas no | 2017/91 |
| Karar no | 2017/291 |
| Karar tarihi | 23 Mayıs 2017 |
Konu
Bu kararda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 150, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 149 ve 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga) m. 308 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Bu madde hükmünün uygulanabilmesi için fail ile mağdur arasında alacak hakkı doğuran herhangi bir hukuksal ilişkinin bulunması gereklidir. Bu hukuki ilişkinin, ilgili kanunda belirtilen şekil şartına uygun olarak kurulmuş olması zorunlu olmayıp, hukuk düzenince kabul edilebilir meşru bir ilişki olması yeterlidir. Başka bir anlatımla, şekil şartına uyulmadan kurulan bu ilişkinin ilgili kanun hükümleri uyarınca özel hukuk alanında hukuki sonuç doğurmayacak olması, ceza hukuku alanında dikkate alınmasına engel olmayacaktır. Burada önemli olan şekil şartına uyulsun veya uyulmasın meşru bir hukuki ilişkinin bulunup bulunmadığı ve bu hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsili amacıyla hareket edilip edilmediğidir. Bununla birlikte fail tarafından alacağın tahsili amacıyla gerçekleştirilen yağma eyleminin alacak ile orantılı olması gerekmektedir. Alacak miktarından bariz bir şekilde çok daha fazla miktarın alınması durumunda artık TCK’nun 150/1. maddesinin uygulanması mümkün değildir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 150
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 149
- 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga) m. 308
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 62
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 53
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 63
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 61
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 86
- 6763 sayılı Kanun m. 38
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.