İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi

2011/27356 E., 2013/23964 K. · 25 Eylül 2013

Künye

MahkemeYargıtay 9. Hukuk Dairesi
Esas no2011/27356
Karar no2013/23964
Karar tarihi25 Eylül 2013

Konu

Bu kararda 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 61, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 25 ve 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu Geçici Madde 77 anılmaktadır.

Karardan

İşçinin vergi kesilmesini gerektiren işçilik alacaklarında vergi yükümlüsü işçidir. Bu tazminat ve alacaklardan kesinti yaparak vergi dairesine işçi adına ödeme yükümlülüğü ise işverene aittir. Vergi Usul Kanunu bu konuda işvereni vergi sorumlusu olarak kabul etmiştir. Diğer taraftan hangi tazminat ve alacaklardan vergi kesintisi yapılamayacağı, kanunlarda açıkça gösterilmiştir. Bunların tipik örneği kıdem ve işe başlatmama tazminatıdır. Bir tazminat veya alacağın vergi kesintisine tabii olup olmadığı, yasal düzenlemelerle bakılarak belirlenir. Davalının vergi kesintisi yaparak vergi dairesine ödemesinde yasaya aykırı bir yön yoktur. Kaldı ki davalı vergi sorumlusu olarak vergi yükümlüsü olan davacı adına kesinti yaptığını ve yatırdığını savunmuştur. Kesintiler Vergi Dairesine ödenmiş ise işverenin sorumluluğu ortadan kalkacaktır. Davacı kesinti yapılmaması iddiasında ise davasını işverene karşı değil, idari yargıda kesintiyi kabul eden Vergi Dairesine karşı dava açmalıdır. Somut uyuşmazlıkta vergi sorumlusu olan davalı işveren vergiyi yatırarak taraf olmaktan çıkmıştır. Bu nedenle açılan davanın husumet nedeni ile reddi gerekirken yazılı gerekçe ile esastan reddi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.