Yargıtay 5. Ceza Dairesi
2013/13877 E., 2015/17528 K. · 17 Aralık 2015
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 5. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2013/13877 |
| Karar no | 2015/17528 |
| Karar tarihi | 17 Aralık 2015 |
Konu
Bu kararda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 61, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 53 ve 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 47 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Mal Müdürlüğü’nün 31/10/2011 günlü cevabi yazısı ile mağdur ...’ın 2010 yılı Kasım ayı içerisinde 15,40 TL tahakkuk etmiş borcu bulunduğu, bu borcun 18/02/2011 günü ödenmediği ve 12/04/2011 günü ödendiği, mağdur ...’ın ise 18/02/2011 günü toplam 382,93 TL borcu olduğu ve 12/04/2011 günü yapılandırmak suretiyle 176,21-TL olarak ödendiğinin bildirildiği, borcun kaynağına ve mağdurlara borcun tebliğ edilip edilmediğine ilişkin bir açıklık bulunmadığı, dosya kapsamındaki bir kısım beyanlardan sanıkların küçük esnaf konumunda olduklarının, beyanname verilmesine ilişkin cümlelerden de basit usulde vergilendirmeye tabi olduklarının değerlendirildiği, yaptıkları ticari veya sınai faaliyetleri sonucu ticari kazanç elde eden bazı mükelleflerin işlerinin mahiyet ve öneminin ticari defter tutulmasını gerektirmeyecek nitelikte olması nedeniyle getirilmiş, ticari kazanç mükelleflerinden Gelir Vergisi Kanununun 47'nci maddesinde yazılı genel şartlara ve 48'inci maddesinde yazılı özel şartlara topluca haiz olanların kazançlarının tabi tutulduğu sermaye yapıları ile iş kapasitesi bakımından küçük esnaf ve sanatkarların ticari kazançlarının vergilendirilmesine yönelik olarak ihdas edilen basit usulde vergilendirilen mükelleflerin ticari faaliyetinden elde ettikleri gelirleri yıllık gelir vergisi beyannamesi ile beyan etmelerinin temel prensip olması, bu mükelleflerin, ticari ve sınai faaliyetleri sonucu bir kar elde edip etmemeleri, zarar etmiş olmaları, beyan edilecek bir gelirin olmaması gibi durumlarda bulunmalarının, yıllık beyanname verme zorunluluğunu ortadan kaldırmaması karşısında …
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 61
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 53
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 47
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 155
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 250
- 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun m. 8
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 321
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 326
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.