Yargıtay Hukuk Genel Kurulu
2020/193 E., 2021/374 K. · 30 Mart 2021
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Hukuk Genel Kurulu |
| Esas no | 2020/193 |
| Karar no | 2021/374 |
| Karar tarihi | 30 Mart 2021 |
Konu
Bu kararda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 297, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 298 ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu m. 80 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Kararda yazılması gereken hüküm sonucu, kararın en önemli kısmıdır. Hükmün sonucunun bu nedenle açık olarak yazılması gerekir. Hüküm sonucu, “hüküm fıkrası” ya da “kısa karar” olarak da ifade edilmektedir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait bir söz tekrar edilmeksizin istem sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt yaratmayacak şekilde gösterilmesi gerekmektedir (HMK m. 297/2). Bu şekilde dava sonunda mahkemenin kimin lehine, kimin aleyhine karar verdiği, davacının talebinin ne kadarının kabul edildiği, davalının neye mahkûm edildiği tereddütsüz şekilde anlaşılmalıdır. Bu husus, davada taraflar kadar, kararı gerekirse daha sonra zorla yerine getirecek olan icra memuru için de önemlidir. Bu sebeple kanun koyucu, hüküm fıkrasının açık yazılmasını hem tarif etmiş, hem de açık yazılmasını belirttikten sonra, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde yazılmasını özellikle istemiştir (Pekcanıtez, H./Atalay, O./Özekes, M.:Medeni Usûl Hukuku, 2018, 6. Bası, s. 422).
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 297
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 298
- 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu m. 80
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 119
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 1
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 2
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 8
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 61
- 4857 sayılı İş Kanunu m. 32
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 64
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 94
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 103
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.