Yargıtay Hukuk Genel Kurulu
2017/2116 E., 2021/536 K. · 29 Nisan 2021
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Hukuk Genel Kurulu |
| Esas no | 2017/2116 |
| Karar no | 2021/536 |
| Karar tarihi | 29 Nisan 2021 |
Konu
Bu kararda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 297, 4857 sayılı İş Kanunu m. 32 ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu m. 80 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
İş sözleşmesinin tarafları görünüşte bir ücret belirlemiş olabilirler, ancak bu ücret tarafların aralarında kararlaştırdıkları gerçek ücret olmayabilir. Uygulamada bazen taraflar arasında kararlaştırılmış olan gerçek ücret (örneğin SGK primlerini daha az ödemek amacıyla) bordroya yansıtılmamakta, daha düşük (örneğin asgari ücret) gösterilmektedir. Bu gibi durumlarda hâkim tarafından gerçek ücretin saptanması yoluna gidilmelidir (Süzek S.: İş Hukuku, 11. Baskı, İstanbul 2015, s:394, 395). 17. İş sözleşmesinin tarafları arasında ücret miktarı konusunda çıkabilecek ihtilaflarda gerçek ücretin her türlü delille ispatı mümkündür. Aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, tanık beyanları gibi delillerle işçinin imzasını taşıyan ücret bordroları veya iş sözleşmesinde yazılı olan ücretin gerçek olmadığı kanıtlanabilir. Ücretin mevcut delillerle şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi mümkün bulunmayan kimi durumlarda, yapılacak iş, hizmet süresi ve diğer belirleyici özellikler göz önünde tutularak ve ayrıca ilgili meslek örgütlerinden sorulmak suretiyle de belirlenebilir. Meslek örgütlerince bildirilen ücret miktarları tarafları ve mahkemeyi bağlayıcı nitelikte olmayıp, diğer bilgi ve belgelerle de desteklenmelidir …
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 297
- 4857 sayılı İş Kanunu m. 32
- 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu m. 80
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 119
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 401
- 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 323
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 1
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 2
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 3
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 8
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 61
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 64
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.