Yargıtay Hukuk Genel Kurulu
2017/2740 E., 2021/1496 K. · 25 Kasım 2021
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Hukuk Genel Kurulu |
| Esas no | 2017/2740 |
| Karar no | 2021/1496 |
| Karar tarihi | 25 Kasım 2021 |
Konu
Bu kararda 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 72, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 74 ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 6 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Menfi tespit davasında ispat yükü, kural olarak davalı alacaklıya düşer. Davacı (borçlu), davalının (alacaklının) varlığını iddia ettiği hukukî ilişkiyi (meselâ borcu) sadece inkâr etmekle yetinmekte, yani bu hukukî ilişkinin (borcun) hiç doğmadığını ileri sürmekte ise, hukukî ilişkinin (borcun) varlığını iddia eden davalı olduğu için, ispat yükü davalı alacaklıya düşer (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK) m. 190; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu (TMK) m.6). Fakat, menfi tespit davasını açan davacı (borçlu), davalının (alacaklı) varlığını iddia ettiği hukukî ilişkinin hiç doğmadığını iddia etmeyip, bilakis bu ilişkinin doğduğunu bildirerek başka bir nedenle hukukî ilişkinin geçersiz olduğunu veya son bulduğunu ileri sürmekte ise bu iddiayı ispat yükü TMK’nın 6. maddesi gereğince davacı tarafa aittir. Örneğin; alacaklının dayandığı senedin karşılıksız olduğunu ispat yükü, davacıya (borçluya) düşer. Bunun gibi, davacı (borçlu), davalının (alacaklının) iddia ettiği alacağın ödeme, ibra ve takas gibi bir nedenle son bulduğunu ileri sürerse, bu iddiayı ispat yükü de davacı borçluya düşer (Kuru-El Kitabı, s.370 ilâ 372).
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 72
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 74
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 6
- 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu m. 687
- 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu m. 780
- 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu m. 823
- 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu m. 788
- 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu m. 818
- 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu m. 684
- 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu m. 683
- 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 53
- 6217 sayılı Kanun m. 30
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.