Yargıtay 3. Hukuk Dairesi
2021/8174 E., 2022/2962 K. · 30 Mart 2022
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 3. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2021/8174 |
| Karar no | 2022/2962 |
| Karar tarihi | 30 Mart 2022 |
Konu
Bu kararda 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu m. 4, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 186 ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 72 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
İstirdat davası, İcra İflas Kanunu’nun 72 nci maddesinde düzenlenmiş olmasına rağmen, uyuşmazlığı maddi hukuk bakımından sona erdirme amacına yönelik bir davadır. İstirdat davasının amacı, davacının ödeme emrine itiraz etmemesi ya da edip de itirazın kaldırılmış olması sebebiyle cebri icra tehdidi altında ödemek zorunda kaldığı ve fakat gerçekte borçlu olmadığı bir paranın geri alınmasını sağlamaktır. Çünkü, ödeme emrine zamanında itiraz edilmemesi ya da edilip de itirazın kaldırılması üzerine ödeme emrinde yazılı miktarın ödenmesiyle taraflar arasındaki uyuşmazlık, sadece icra hukuku yönünden sonuçlanır. Maddi hukuk yönünden ise uyuşmazlık kesin olarak sona ermiş olmaz. Maddi hukuk yönünden bir eda davası niteliğindeki bu davanın konusu, öncelikle ödeme emrindeki alacağın, aslında var olmadığı ya da hukuken borçluyu ilzam eder nitelikte bulunmadığı yönlerinin ispatı ile ilgilidir. İİK'nın 72 nci maddesinin son fıkrasında yer alan; “Davacı istirdat davasında yalnız paranın verilmesi lazımgelmediğini ispata mecburdur.” hükmü, TBK' nın 78 inci maddesiyle münasebeti olmadığını, yani verilen şeyin geri alınabilmesi için hataen verildiğini ispat zorunluluğu bulunmadığını belirtmek amacına yöneliktir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu m. 4
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 186
- 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 72
- 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu m. 5/A
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 78
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 962
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 969
- 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu m. 99
- 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 154
- 6325 sayılı Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanunu m. 18/A
- 7251 sayılı Kanun m. 20
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 363
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.