Yargıtay Hukuk Genel Kurulu
2008/21-140 E., 2008/205 K. · 27 Şubat 2008
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Hukuk Genel Kurulu |
| Esas no | 2008/21-140 |
| Karar no | 2008/205 |
| Karar tarihi | 27 Şubat 2008 |
Konu
Bu kararda 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun m. 58, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 15 ve 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu (mülga) m. 80 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Davanın yasal dayanağını oluşturan 6183 sayılı Kanunun 58. maddesi, Kurum alacakları yönünden tebliğ edilen ödeme emrine karşı dava açma hakkını 7 gün ile sınırlandırmıştır. İtiraz davası için öngörülen 7 günlük sürenin hak düşürücü nitelikte olduğu konusunda kuşku bulunmamaktadır (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 10.4.2001 gün ve 2002/21-201-297; 24.3.2004 gün ve 2004/10164-170 sayılı Kararları). Ödeme emrinin iptaline yönelik dava “menfi tespit” niteliğinde olup, maddede belirtilen; “böyle bir borcu olmadığı”, “kısmen ödendiği” veya “zamanaşımına uğradığı” yönündeki iddialar dışında yeni ve ayrı bir itiraz nedeni ileri sürülemeyecektir. İcra ve İflas Kanununun 72. maddesine koşut bir düzenlemeye 6183 sayılı Kanunda yer verilmemiş olması karşısında, 7 günlük hak düşürücü süreyi geçiren borçlunun, aynı konuda yeni bir menfi tespit davası açma olanağı bulunmamaktadır (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 03.10.2007 gün ve 2007/21-623- 717; 26.04.2006 gün ve 2006/21-198-249 sayılı Kararları).
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun m. 58
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 15
- 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu (mülga) m. 80
- 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 72
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 14
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 193
- 3917 sayılı Kanun m. 1
- 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun m. 79
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 7
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 3
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 9
- 1602 sayılı Kanun m. 41
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.