Yargıtay Hukuk Genel Kurulu
2010/4-554 E., 2010/600 K. · 5 Kasım 2010
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Hukuk Genel Kurulu |
| Esas no | 2010/4-554 |
| Karar no | 2010/600 |
| Karar tarihi | 5 Kasım 2010 |
Konu
Bu kararda 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 573, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 141 ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi m. 5 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Burada önemli olan husus; davalı hakimlerce verilen red kararının yerinde olup olmadığının değil; kararın yoruma ihtiyaç göstermeyecek derecede açık ve kesin kanun hükmü gereğince yasal gerekçe taşıyıp taşımadığının belirlenmesidir. Zira, hakimin sorumluluk nedeni kararın redle sonuçlanması değil, bu red kararının yasal gerekçe taşımamakla açık ve kesin olan kanun hükmüne aykırı olmasıdır. Bu nedenle Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında; özellikle bu nokta üzerinde durulmuş; ilk derece mahkemesi sıfatıyla verilen özel daire kararının tazminata hükmedilip hükmedilemeyeceği yönündeki gerekçesi de yine açıklanan bu çerçevede ele alınmıştır. Bu yönüyle Hukuk Genel Kurulu, daire kararında yer alan gerekçelerden kısmen ayrılarak sonuçta; uyuşmazlığın davalı hakimlerin özellikle davaya konu kararlarında yasanın aradığı anlamda gerekçeye yer verip vermedikleri, bu konuda yasanın yoruma ihtiyaç göstermeyecek derecede açık ve kesin hükmüne uyup uymadıkları ve karar nedeniyle hukuki sorumluluklarının varlığının kabul edilip edilemeyeceği olduğunu kabulle sonuca varmıştır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 573
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 141
- Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi m. 5
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 144
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 100
- Anayasa m. 141
- Anayasa m. 138
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 576
- Anayasa m. 19
- Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi m. 6
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 101
- 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun m. 141
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.