Yargıtay Hukuk Genel Kurulu
2012/10-1615 E., 2013/777 K. · 29 Mayıs 2013
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Hukuk Genel Kurulu |
| Esas no | 2012/10-1615 |
| Karar no | 2013/777 |
| Karar tarihi | 29 Mayıs 2013 |
Konu
Bu kararda 5521 sayılı Kanun m. 5, 5521 sayılı Kanun m. 15 ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu m. 101 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Bu aşamada, genel ve özel yetki kurallarının açıklığa kavuşturulmasında yarar vardır. Bütün davalar için uygulanan yetki kuralına genel yetki kuralı denilmekte olup, genel yetkili mahkeme, davalının ikametgahı mahkemesidir. Eş deyişle, her dava, kanunda aksine hüküm bulunmadıkça açıldığı tarihte davalının ikametgahı sayılan yer mahkemesinde görülür (HMK md.6, HUMK.md.9/1). Bundan ayrı, bazı davalar için davalının ikametgahı mahkemesinin yanında, başka yer mahkemeleri de yetkili kılınmıştır. Bu istisnai nitelikteki yetki kurallarına “özel yetki” kuralları denilmektedir. İlke olarak, özel yetki kuralları genel yetkiyi kaldırmaz, onunla birlikte uygulanır. Ancak istisna olarak, bazı davaların mutlaka belli bir yer mahkemesinde açılması öngörülmüştür ki, bu halde kesin yetki söz konusudur. Kesin yetki halleri, genel yetkiye istisnadır. Bunun dışında, bir dava için özel yetki kuralı bulunsa bile, davacının genel yetki ile özel yetki arasında bir seçim hakkı vardır. Özel yetki kuralları ilke olarak kamu düzenine ilişkin değildir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 08.07.2009 gün 2009/10-236-345 sayılı kararında da aynı ilkeler benimsenmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5521 sayılı Kanun m. 5
- 5521 sayılı Kanun m. 15
- 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu m. 101
- 5521 sayılı Kanun m. 7
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 478
- 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu m. 88
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 15
- 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu m. 1
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 6
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 9
- 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 41
- 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 72
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.