Yargıtay Ceza Genel Kurulu
2012/5-1275 E., 2013/419 K. · 22 Ekim 2013
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Ceza Genel Kurulu |
| Esas no | 2012/5-1275 |
| Karar no | 2013/419 |
| Karar tarihi | 22 Ekim 2013 |
Konu
Bu kararda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 168, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 53 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 158 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Zimmet bir görev suçu olup, kamu görevlisi vasfı bulunan fail, yetkisini kötüye kullanmak suretiyle bu suçu işlemektedir. Güveni kötüye kullanma suçunda ise fail muhafaza veya belirli bir şekilde kullanmak üzere zilyetliği kendisine devredilmiş mal üzerinde kendisi veya başkası yararına olarak zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunmakta veya devir olgusunu inkar etmektedir. Güveni kötüye kullanma suçunda malın devri açısından failin şahsına duyulan güven söz konusu iken zimmette failin şahsı önem arz etmektedir. Zimmet suçunda mal ya da eşyanın zilyetliği kamu görevlisine ya görevi nedeniyle devredilmekte ya da görevi gereği koruma ve gözetim yükümlülüğü bulunmaktadır. Ön şartın gerçekleşmemesi durumunda zimmet suçundan sözedilmesine imkan bulunmamaktadır. Suça konu mal ya da eşya görevi dolayısıyla değil de kamu görevlisinin şahsına duyulan güven nedeniyle teslim edilmişse zimmet değil, güveni kötüye kullanma suçu gerçekleşebilecektir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 168
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 53
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 158
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 155
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 52
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 7
- 5253 sayılı Kanun m. 27
- 5253 sayılı Kanun m. 32
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 64
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 247
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 43
- 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga) m. 508
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.