Yargıtay Hukuk Genel Kurulu
2021/391 E., 2022/1134 K. · 22 Eylül 2022
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Hukuk Genel Kurulu |
| Esas no | 2021/391 |
| Karar no | 2022/1134 |
| Karar tarihi | 22 Eylül 2022 |
Konu
Bu kararda 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 420, 4857 sayılı İş Kanunu m. 24 ve 4857 sayılı İş Kanunu m. 120 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Diğer taraftan mahkemece 16.09.2013 tarihli duruşmada davacı asıl dinlenilmiş ve “11/10/2012 tarihli ibranamedeki imza benim elim ürünüdür ayrıca 11/10/2012 tarihli yazıdaki rakamı da aldım. Mecbur kaldığım için istifa ettim. Hakkımda icra takipleri vardı. Bankaya kredi borcum vardı. Bu yüzden imzaladım. Ben yalnızca 8.000,00 TL ücret aldım. Esasen 8.000,00 TL aldım. 1.000,00 TL içeri borcum vardı elime 7.000,00 TL elime geçti. İbranameyi imzalarken irade bozucu herhangi bir durum yoktur. İşten ayrıldıktan sonra abim ile yeni bir işyeri açmadım.” şeklinde beyanda bulunmuştur. 24. Açıklanan bu maddi ve hukukî olgulara göre iş sözleşmesinin davacı işçi tarafından feshedildiği tartışmasızdır. Nitekim tanıklar davacının kendisinin işi bıraktığını ifade etmiş, davacı işçi de duruşmada açık bir şekilde mecbur kaldığı için istifa ettiğini beyan etmiştir. Bununla birlikte iş sözleşmesini fesheden davacı işçi, kıdem tazminatına hak kazandıracak sebeplerden herhangi birinin somut olayda gerçekleştiğini de kanıtlayamamıştır. 25. Bu itibarla, iş sözleşmesinin davacı işçi tarafından feshedildiği hususu duraksamaya yer vermeyecek şekilde açık olduğundan davalı işverenin bir miktar ödeme yapmış olması feshin hukukî niteliğini değiştirmemektedir. Varılan bu sonuca göre mahkemece davacı işçinin kıdem tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerekmektedir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 420
- 4857 sayılı İş Kanunu m. 24
- 4857 sayılı İş Kanunu m. 120
- 1475 sayılı İş Kanunu (mülga) m. 14
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 169
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 171
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 103
- 4857 sayılı İş Kanunu m. 17
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 175
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 140
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 144
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 188
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.