Yargıtay 12. Ceza Dairesi
2022/5223 E., 2023/4062 K. · 17 Ekim 2023
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 12. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2022/5223 |
| Karar no | 2023/4062 |
| Karar tarihi | 17 Ekim 2023 |
Konu
Bu kararda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 89, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 231 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 50 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Sanığa isnat edilen suçun 5271 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesinin birinci ve ikinci fıkrasında tanımlandığı, bu suç için yaptırımın seçimlik olarak öngörüldüğü, aynı Kanun'un 50 nci maddesinin ikinci fıkrasının ''Suç tanımında hapis cezası ile adlî para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde, hapis cezasına hükmedilmişse; bu ceza artık adlî para cezasına çevrilmez.'' şeklinde düzenlendiği hususları birlikte değerlendirildiğinde sanık hakkında seçimlik öngörülen yaptırımlardan hapis cezasının seçilip, akabinde hapis cezasının aynı Kanun'un 50 nci maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesi isabetli görülmemiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır. Olay günü saat 14:20 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki iş makinası ile meskun mahal dışında, iki yönlü, iki şeritli yolda seyir halindeyken virajlı kesime geldiğinde aracının arkasında bağlı olan römorkun araçtan kurtularak karşı şeride geçerek kendi şeridinde seyreden katılanın sevk ve idaresindeki araca çarptığı, kaza nedeniyle katılanın kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda; Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, kusur tespitinin yerinde olduğu, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen tüm temyiz sebepleri reddedilmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 89
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 231
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 50
- 6723 sayılı Kanun m. 33
- 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun m. 8
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 305
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 260
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 310
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 317
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 61
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 89
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.