Yargıtay Ceza Genel Kurulu
2023/230 E., 2023/507 K. · 11 Ekim 2023
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Ceza Genel Kurulu |
| Esas no | 2023/230 |
| Karar no | 2023/507 |
| Karar tarihi | 11 Ekim 2023 |
Konu
Bu kararda 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 148, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 58 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 53 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Gerek sanık ... gerekse mağdur ve maktulün haksız zeminde bulundukları tartışmasızdır. Zira ...’un silahla yaralanması suçuna bir taraf azmettiren diğer tarafın ise fail olarak iştirak etmiştir. Mağdur taraf hukuka aykırı olan ve suç teşkil edenbu eylem nedeniyle sanıklardan 40.000 TL’nin ödenmesini talep etmektedir. Bu bedelin haklı bir alacak olarak kabulü ve hukuk düzeni tarafından korunması mümkün olmadığı tartışmadan varestedir. O halde ilk haksız hareketin sanıklardan geldiği kabul edilemeyecektir. Maktul ve katılanın sanıklara yönelik hakaret ve tehditlerinin haksızlık oluşturduğu gibi hukuken talep edilmesi mümkün bulunmayan bir alacağın ödenmesinin sağlanması için iş yerine silahlı olarak gitmeleri silahlı çatışmaya sebebiyet vermiştir. Sanık ...”un azmettirici olması hukuk düzenince meşru görülen haklı bir hareket olarak kabul edilemeyecek ise de; sadece suçsuz insanların değil suç işleyen kişilerin de hayatlarını koruma hakları vardır. Hayata yönelik saldırı bir düello tarzında silahlı çatışma ise meşru savunma değil tahrik hükümlerinin uygulanması Yargıtay’ın yerleşik içtihatları gereğidir. Haksız tahrikin koşulları yukarıda ayrıntılı olarak izah edilmiş olup mağdur ve maktul tarafından meydana getirilen hareket haksızdır. Bu hareket sanıklardan ... ve ...'a yönelmiştir, mağdur sanıkların objektif ve sübjektif bakımdan haksız hareket nedeniyle derin bir üzüntü ve elem duyulması kaçınılmaz olup kişilerin kusurlarını azaltacağından haksız tahrik nedeniyle cezada indirim yapılması hakkaniyete uygun olacaktır. Bu itibarla sanıklar ... ve ...’a yönelik hakarette bulunma ve iş yerine silahlı saldırıda bulunulacağına ilişkin tehditler sonrası istenilen amaca ulaşılmayınca bu kez silahlı olarak iş yerine gidip özel dairenin de kabul ettiği şekilde karşılıklı silahlı çatışmaya sebebiyet vermek sanıklar açısından haksız tahrik oluşturacağına kuşku yoktur.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 148
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 58
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 53
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 81
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 63
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 62
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 230
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 29
- Anayasa m. 141
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 34
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 232
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 61
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.