İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi

2012/25673 E., 2014/18760 K. · 10 Haziran 2014

Künye

MahkemeYargıtay 9. Hukuk Dairesi
Esas no2012/25673
Karar no2014/18760
Karar tarihi10 Haziran 2014

Konu

Bu kararda 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 72, 6352 sayılı Kanun m. 15 ve 6352 sayılı Kanun m. 38 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

2- Menfi tespit davasının konusunu oluşturan bonoda borçlu davacı işçi, alacaklı ise davalı B.. Ö.. olsa da, senedin davalı şirketin ödemesi gereken işçilik alacakları karşılığı olarak düzenlendiği ileri sürüldüğüne ve bu husus yargılama ile kanıtlanmakla mahkemenin de kabulü bu yönde olduğuna göre davalı şirket hakkındaki davanın husumet yokluğu sebebiyle reddine karar verilmesi hatalıdır. Davalı gerçek şahıs davalı şirketin hakim ortağı olup, davacının işçilik alacaklarını talep ettiği dava sırasında dayanılmayan davaya konu bono işçilik alacaklarının tahsili aşamasında icraya konulmuş ve davacı işçinin hak kazandığı işçilik alacaklarının ödenmemesi için bu yola başvurulmuştur. Davaya konu bono iş ilişkisi sırasında düzenlenmiş olup, fesihten sonra doldurulmak suretiyle işleme konulmuştur. Bu itibarla sözü edilen hukuka aykırı işlemden fayda sağlayamaya çalışan her iki davalı da menfi tespit davasında birlikte sorumlu tutulmalıdır. Mahkemece davalı şirket yönünden davanın husumet yokluğu sebebiyle reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. Öte yandan husumet sebebiyle redde dair vekalet ücretinin maktu olması gerekirken, nispi avukatlık ücretine karar verilmesi de kabule göre doğru olmamıştır.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.