İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 20. Hukuk Dairesi

2014/6121 E., 2014/7368 K. · 9 Eylül 2014

Künye

MahkemeYargıtay 20. Hukuk Dairesi
Esas no2014/6121
Karar no2014/7368
Karar tarihi9 Eylül 2014

Konu

Bu kararda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 42, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu m. 7 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 36 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

Ancak; reddi hâkim isteminin esastan reddedilmesi ve ret talebinde bulunan tarafın kötüniyetli olması halinde verilecek disiplin para cezasının alt ve üst hadleri HMK'nun 42/4. maddesi uyarınca 500 ilâ 5.000 TL olarak belirtilmiştir. HMK'nun 446/1. maddesinde disiplin para cezaları, yargılamanın düzenli bir biçimde işleyişini sağlamak ve kamu düzenini korumak amacıyla verilen, verildiği anda kesin olan ve derhâl infazı gereken para cezası olarak tanımlanmış iken, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 17. maddesinde idarî para cezasının, kanunda alt ve üst sınırı gösterilmek suretiyle de belirlenebileceği ve miktarı belirlenirken işlenen kabahatin haksızlık içeriği ile failin kusuru ve ekonomik durumu birlikte gözönünde bulundurulacağı düzenlenmiş, aynı Kanunun 2. maddesinde ise kabahat deyiminden; kanunun, karşılığında idarî yaptırım uygulanmasını öngördüğü haksızlığın anlaşılması gerektiği düzenlenmiştir. Somut olayda, verilen disiplin para cezası, uğranılan bir haksızlık nedeniyle 5623 sayılı Kanununun 1. maddesinde belirtilen toplum düzenini, genel ahlâkı, genel sağlığı, çevreyi ve ekonomik düzeni korumak amacıyla değil, yargılamanın düzenli işlemesini sağlamak ve kamu düzenini korumak amacıyla verilmiştir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.